เฮ้ ให้ฉันบอกคุณไหมว่าเคยเจอสถานการณ์นี้หรือไม่ - หน้าจอขนาดใหญ่ในห้องประชุมที่เพิ่งติดตั้งของบริษัทก็ดับลงทันที ฝ่ายธุรการส่งต่อไปยังแผนกไอที และแผนกไอทีบอกให้ติดต่อฝ่ายจัดซื้อ จากนั้นจึงติดต่อกับผู้ผลิต สุดท้ายพบว่าสาวทำความสะอาดกดปุ่มเปิดปิดขณะเช็ดหน้าจอ? วันนี้ผมจะมาบอกคุณให้ชัดเจนว่าแผนกไหนควรจัดการจอ LED ภายในอาคาร

​​คนแรกที่รับผิดชอบคือคนนั้นจริงๆ​​

คาดเดาอะไร? ตามระบบการจัดการของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในปี 2023 บุคคลที่รับผิดชอบคนแรกสำหรับหน้าจอ LED ในอาคารไม่ใช่ทั้งแผนกผู้ใช้หรือผู้ดูแล แต่​ ​แผนกกรรมสิทธิ์ทรัพย์สิน​ ​. พูดง่ายๆ ก็คือ:
• ผู้จัดการแผนกโลจิสติกส์ Pinggui ในห้องเรียนของโรงเรียน
• จอโฆษณาในห้างสรรพสินค้าได้รับการจัดการโดยฝ่ายทรัพย์สิน
• หน้าจอห้องประชุมของบริษัทได้รับการจัดการโดยฝ่ายธุรการ
เมื่อปีที่แล้ว เครือซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่งประสบความสูญเสียเมื่อหน้าจอ LED ถูกเด็กซุกซนข่วน ผู้จัดการภูมิภาคและผู้จัดการร้านต่างตำหนิกัน สุดท้ายหลังจากปรับระบบ Monitoring ก็พบว่าหน้าจอไม่ได้ลงทะเบียนในระบบสินทรัพย์ถาวรเลย

​​กฎเหล็กสามข้อของการจัดการรายวัน​​

ช่องโหว่ด้านการจัดการที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา - หน้าจอรอของโรงพยาบาลเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตจริง ๆ และแฮกเกอร์ก็ดัดแปลงโดยตรงเป็นโฆษณาขนาดเล็ก การดำเนินการปกติควรเป็น:

1. ​​บุคลากรที่ทุ่มเทและการควบคุมเครื่องบินโดยเฉพาะ​ ​: คอมพิวเตอร์ที่เล่นจะต้องแยกออกจากเครือข่าย และแฟลชไดรฟ์ USB จะต้องถูกเก็บไว้โดยบุคคลเฉพาะ
2. ​​สวิตช์ตั้งเวลา​ ​: แก้ไขการทำงานทุกวันตั้งแต่ 7:00-20:00 น. มีระบบป้องกันการปิดเครื่องอัตโนมัติหลังจากหมดเวลา
3. ​​ระบบตรวจร่างกายรายเดือน​ ​: ตรวจสอบอายุของสายไฟ ตรวจสอบการสะสมของฝุ่นในช่องกระจายความร้อน และตรวจสอบการลดทอนพิกเซล
   มีห้างสรรพสินค้าที่ปฏิบัติตามกฎ 3 ข้อนี้อย่างเคร่งครัด หน้าจอชุดเดียวกันนี้ใช้งานนานกว่าร้านอื่นๆ ถึงสองปีโดยไม่มีการซ่อมแซมใหญ่ใดๆ

​​พารามิเตอร์ทางเทคนิคจะกำหนดความยากในการจัดการ​​

มีทางเข้าประตูอยู่ที่นี่——​ ​ประสิทธิภาพของหน้าจอส่งผลโดยตรงต่อต้นทุนการจัดการ​ ​. ตัวอย่างเช่น:
• สำหรับหน้าจอที่มีอัตราการรีเฟรช ≥1920Hz [พารามิเตอร์ทางเทคนิคของบริษัท] กล้องจะไม่สามารถจับคลื่นน้ำได้ ซึ่งจะช่วยประหยัดเวลาในการแก้ไขจุดบกพร่องของการถ่ายทอดสด
• ความสว่างสามารถปรับได้โดยอัตโนมัติเป็น 800-1200nit [พารามิเตอร์ทางเทคนิคของบริษัท] ไม่สะท้อนแสงในตอนกลางวันและไม่พราวในเวลากลางคืน
• ด้วยฟังก์ชันการวินิจฉัยระยะไกล หากมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกลางดึก คุณไม่จำเป็นต้องโทรหาใครสักคนที่เกิดเหตุ
ห้องบรรยายของโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นอัปเกรดเป็นหน้าจออัจฉริยะเมื่อปีที่แล้ว ซึ่งลดภาระงานของผู้ดูแลระบบลงครึ่งหนึ่ง และไม่ต้องแบกบันไดเพื่อปรับพารามิเตอร์อีกต่อไป

​​ใครจะเป็นผู้รับผิดชอบหากมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น? ​ ​

จำห่วงโซ่ความรับผิดชอบนี้:​ ​ผู้ใช้ → ผู้ดูแลระบบ → แผนกสินทรัพย์ → ฝ่ายบำรุงรักษา​ ​. เมื่อปีที่แล้ว จอใหญ่เสียในการประชุมประจำปีของบริษัท เมื่อมองหาความรับผิดชอบ พวกเขาค้นพบ:

• ฝ่ายบริหารไม่ได้ทำการทดสอบก่อนงาน
• แผนกไอทีไม่ได้อัพเดตไดรเวอร์มาครึ่งปีแล้ว
• ซัพพลายเออร์ไม่สามารถเตือนให้ต่ออายุหลังจากการรับประกันหมดอายุ
  ในท้ายที่สุด ทั้งสามฝ่ายแบ่งค่าบำรุงรักษาเท่าๆ กัน และเจ้านายโกรธมากจนเปลี่ยนระบบการจัดการทั้งหมด ตอนนี้พวกเขากำหนดว่า 72 ชั่วโมงก่อนเหตุการณ์สำคัญแต่ละครั้ง รายงานการตรวจสอบร่วมจะต้องส่งโดยทั้งสี่ฝ่าย (การใช้/การจัดการ/สินทรัพย์/เทคโนโลยี)

​​แนวโน้มใหม่ในการบริหารจัดการในอนาคต​​

ตอนนี้สถานที่ระดับไฮเอนด์บางแห่งเริ่มเล่นแล้ว​ ​การจัดการแฝดดิจิทัล​ ​——สร้างแบบจำลองเสมือนจริงสำหรับแต่ละหน้าจอและตรวจสอบแบบเรียลไทม์:
• ความผันผวนของแรงดันไฟฟ้าของลูกปัดแต่ละหลอด
• การเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและความชื้นภายในกล่อง
• ความล่าช้าในการส่งสัญญาณเป็นมิลลิวินาที
ฉันได้ยินมาว่าอุทยานวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีบางแห่งใช้วิธีนี้เพื่อเพิ่มความเร็วในการตอบสนองข้อผิดพลาด 60% และลดต้นทุนการบำรุงรักษา 45% อย่างไรก็ตาม ระบบนี้ยังต้องเลือกหน้าจอซึ่งต้องเป็นรุ่นที่รองรับโปรโตคอล Internet of Things โดยกำเนิด

มุมมองของบรรณาธิการ: การดูแลจอ LED อย่างดีก็เหมือนกับเลี้ยงสัตว์เลี้ยง คุณไม่สามารถซื้อมันกลับมาได้ คุณต้องให้อาหารมันทุกวัน (บำรุงรักษา) มีการตรวจร่างกายเป็นประจำ (ทดสอบ) และหาสัตวแพทย์ที่เหมาะสม (บริการหลังการขาย) เมื่อคุณป่วย คราวหน้าถ้าเห็นใครกล่าวโทษใครให้ตบหน้าเขาแบบนี้ - ระบบจัดการเขียนเป็นขาวดำใครจะรับผิดชอบ?

สำหรับข้อมูลผลิตภัณฑ์และราคาเพิ่มเติม โปรด ติดต่อเรา .